Center for Karmic Transformations

Alchemy of Sparks

  contact@alchemyofsparks.center              Tel: 0032 474 32 89 40

Blog

Zelfliefde voor dummies



Op de weg van karmische transformaties komen veel mensen op een bepaald moment tot de conclusie dat hun eigenwaarde nul is. Ze moeten vaststellen dat ze veel hebben opgebouwd in hun leven om dat gebrek aan eigenwaarde te compenseren. Dat kan zowel op persoonlijk, professioneel als relationeel vlak zijn. Maar diep vanbinnen blijft die knoop maar overtuigingen uitzenden dat ze niets waard zijn.

Dat gaat vaak tot het niveau van "ik ben het niet waard om te leven".

Die basisovertuiging overschaduwt dan het ganse leven.

Om ons daarvan bewust te worden zal die overtuiging zich ook in de materie manifesteren. We zullen voortdurend situaties creëren waarin dat gevoel van waardeloosheid bevestigd zal worden.

Het leven heeft daarvoor voor elk wat wils. Aan variaties op het thema geen gebrek: professionele mislukkingen, psychische of fysische ziekte, uitgesloten worden in vriendengroepen, ....

Noem maar op.

In onze kindertijd werd die karmische blessure ongetwijfeld sterk geactiveerd door afwijzing. Het zijn ervaringen van onze persoonlijkheid waarin die eigenwaarde compleet aan diggelen werd geslagen: voor schut gezet worden, belachelijk gemaakt, niet serieus genomen,...

We krijgen net die omstandigheden op ons bord die bij ons het sterkst binnenkomen.

Het is al een grote stap als we ons bewust geworden zijn van dat gebrek aan eigenwaarde. Het is een fase dat we de invloed van dat gebrek beginnen zien in vele domeinen van ons leven. Het vormt een overheersend programma waarin we functioneren en meestaal geen uitweg zien. We hebben namelijk nooit anders gekend dan geen eigenwaarde te hebben.

Maar dan, wat na het bewust worden van dat programma?

Hoe kunnen we daar in de materie iets aan doen?

Want 1 ding is duidelijk: we zullen het zelf moeten doen. De bevestiging en waardering moeten we niet van buitenaf verwachten, zoals we dat deden als kind.

Hoe kunnen we in godsnaam zelfliefde beginnen ontwikkelen als we er geen hebben?

Het is een vraag waar veel mensen op botsen.

Het lijkt een onmogelijke opdracht om zichzelf graag te zien.

Een essentiële sleutel in dat proces is "depersonalisatie". Als we onze zelfliefde loskoppelen van onze persoon, gaat het voor de meeste mensen al iets makkelijker.

Je geeft die zelfzorg dan niet meer aan jezelf maar bijvoorbeeld aan je innerlijk gekwetste kind. Want net als het over jezelf zou gaan, blokkeer je.

Dan doe je het voor dat kleine kindje in jou dat al jaren om liefde en waardering smeekt. Daar zit een opening want mensen zonder eigenwaarde zijn meestal super getraind om zichzelf uit te sloven voor anderen. Wel, nu kan je jezelf uitsloven voor dat ondergewaardeerd stuk in jezelf. Zie het als een energetische zone in je bewustzijn dat alle aandacht nodig heeft om te genezen. En die aandacht heeft het van jou nodig. Het zal het van niemand anders krijgen. Deze methode van depersonalisatie spreekt je aan op je verantwoordelijkheidsgevoel. En laat net dat ook weer een heel sterk ontwikkeld resultaat zijn van een gekwetste eigenwaarde. Met deze methode gebruiken we dus onze ontwikkelde overlevingstechnieken voor een ander doel. Deze keer niet meer om ons gebrek aan eigenwaarde te compenseren, maar om dat gekwetste stuk in onszelf te verzorgen als een liefdevolle ouder.

Concreet zullen veel mensen moeten leren om zichzelf de aandacht te geven zoals aan een pasgeboren baby. Zichzelf voorzien in de primaire behoeften.

Dat begint bij de lichaamsverzorging en bouwt zo verder op met aandacht en waardering. Kunnen we onszelf iets gunnen zonder dat we er eerst hard hebben moeten voor knokken?

Gewoon omdat we onszelf graag beginnen zien, net zoals we de liefde kunnen voelen voor een pasgeboren baby. Niet omdat we het verdienen na 1 of andere prestatie.

Een kleine attentie voor onszelf, een bloemetje, een rustmoment met wat klassieke muziek,...

Daarvoor moeten we durven zakken in ons gevoel om contact te maken met dat kleine kindje in ons. We heeft dat nodig?

Je kan de oefening op elk moment van de dag doen. Zelfs al kan je niet direct in die behoeften voldoen, jouw aandacht is er. En dat is het voornaamste.

Je merkt dat in dit ganse verhaal nergens de aandacht op de mensen buiten onszelf ligt. Het is een proces dat zich binnen ieder van ons afspeelt.

Als het je lukt om dit proces te oefenen in jezelf, observeer dan wat er rondom jou gebeurt. Er zullen plots in je leven momenten komen dat rondom jou je anders gaan benaderen. Bereid je maar voor dat ze je beginnen te waarderen.

Zonder dat je er om gevraagd hebt of onbewust naar hebt gestreefd. Neen, ze gebeuren gewoon, als een spiegel van jouw innerlijke transformatie.

26 keer bekeken