Center for Karmic Transformations

Alchemy of Sparks

  contact@alchemyofsparks.center              Tel: 0032 474 32 89 40

Blog

Verantwoordelijkheid als sleutelmoment in een transformatieproces

Bijgewerkt: 9 aug 2019



Graag wil ik het in een volgend puntje iets uitgebreider hebben over de vraag van een deelnemer tijdens de pauze van de laatste lezing.


De man in kwestie had gehoord van een therapeut die karmische problemen kan oplossen voor iemand anders, en vroeg zich af of dit mogelijk is. Je gaat bij iemand, en die lost het probleem als het ware voor je op.

Heel interessante vraag vond ik dat, omdat het volgens mij raakt aan een essentieel punt binnen transformaties: verantwoordelijkheid in een transformatieproces.


Dit is een knap lastige voor vele mensen.


En het wordt weerspiegeld door de wereld rondom ons dat overloopt van verzekeringspolissen. We worden voortdurend uitgenodigd om de verantwoordelijkheid over ons leven uit handen te geven. Reeds van kleins af aan weten anderen wat goed is voor ons, wat we te doen hebben in dit leven, wat we moeten leren, welke tandpasta ideaal is voor ons, etc.. Het is een collectief programma om verantwoordelijkheid af te schuiven en verantwoordelijken te zoeken.

Verantwoordelijkheid is dus een heel complex gegeven geworden, waar een duidelijk kader niet meer zo evident is. Pakweg 50 jaar geleden was het veel eenvoudiger want de gevolgen van de dagdagelijkse handelingen droegen minder risico. We hoeven niet verder te kijken dan de risico's van het zo evident geworden autorijden.

Ik merk de gevolgen van die complexiteit ook binnen persoonlijke ontwikkeling.

Mensen zijn zo getraind om de verantwoordelijkheid buiten zichzelf te leggen. Volledig normaal binnen het ruimere maatschappelijke kader, maar het vormt op een bepaald moment wel een groot struikelblok binnen onze evolutie en transformatie. Als je die klik niet kan maken, blijf je in de rondjes draaien van een slachtofferrol.

Ik denk aan het voorbeeld een man die pas na 1 jaar coaching op het punt kwam om de verantwoordelijkheid over zichzelf te nemen. Een keiharde noot om te kraken, maar tot dat punt was alles en iedereen rond hem de oorzaak van zijn ongelukkig zijn. En het leven bracht hem uiteraard telkens in situaties om die noot te kunnen kraken. Mogelijkheden om te oefenen genoeg!

De enige gemeenschappelijke factor in al die situaties waarin hij zich slachtoffer voelde, was hij zelf. Het decor en de acteurs veranderden voortdurend, maar het verhaal was telkens weer hetzelfde en de hoofdrolspeler ook.

Je kan geen stappen overslaan op je weg van evolutie.

Zoals je evenmin een etappe van een tocht kan overslaan. Elke stap moet genomen worden, elke stap levert een unieke ervaring.

En het unieke sleutelmoment van verantwoordelijkheid nemen, opent deuren. Vanaf dan vervolgen we onze weg weer. Er komt opnieuw een voorwaartse richting.

Om terug te komen op de vraag van de deelnemer: waar ligt de verantwoordelijkheid? Leg je die bij de therapeut die het voor jou moet oplossen? Dan geloof ik niet in de duurzaamheid ervan. Wellicht een kortstondig gevoel van opluchting en veiligheid, maar dat zal snel verdwijnen, om op hetzelfde punt aan te komen als ervoor: het begin van de etappe die het heeft over verantwoordelijkheid.

16 keer bekeken