Blog

Hoe donkerder, hoe meer je kan schijnen

Bijgewerkt op: 4 jan.



Na twee maanden hier in de bergen was ik vorige week een paar dagen in België. En eerlijk gezegd, ik was diep geraakt door de energie die ik er kon voelen. Dan heb ik het niet over de fantastische mensen die ik mocht ontmoeten, maar over een zwaar energetisch plasma dat enkel lijkt uit te deinen over de wereld. Een plasma van angst en donkerte, uiteraard versterkt door de steeds kortere dagen met heel weinig zonlicht in deze tijd van het jaar. Uitzichtloosheid en een groot niet weten, zelfs op het randje van paniek.

Wie of wat moet je geloven?

Wie heeft gelijk in die groeiende polarisering?

Het wordt bitsiger, de maatregelen worden nog maar eens verstrengd en “het ziet er niet goed uit”. De verschillende meningen en partijen verharden in hun posities en er ontstaan steeds grotere kloven tussen de mensen. In een niet zo ver verleden waren dit de signalen en voorlopers voor Europese burgeroorlogen.

In onze eigen versie van de feiten hebben we altijd gelijk. Maar wat doe je als de versies steeds verder uit elkaar gaan liggen? Hoe maak je die brug over de verschillen heen in plaats van de bruggen op te blazen?

Voor hen die mijn boek gelezen hebben, zullen ongetwijfeld de gelijkenissen kunnen zien tussen de huidige maatschappelijke toestand en een dark night of the soul in een karmische transformatie. Ik zie alle signalen voor een wereldwijde donker nacht van de ziel. De uitwegen worden afgesloten en steeds meer mensen voelen zich in het nauw gedreven. Anderhalf jaar geleden poste ik een video over ‘the survival of the ego’, en de symptomen die ik toen beschreef worden alleen maar sterker. Waar controleverlies dreigt, wordt nog meer ingezet om die te behouden, terwijl steeds duidelijker wordt dat de oude aanpak niet meer werkt.

Net in die periode hier op aarde hebben wij ervoor gekozen om te incarneren... stel je voor.

Maar voor sommigen is het wel heel veel aan het worden om dragen. Het zijn heftige energieën waar we geen weg mee weten. Onze aandacht komt dan ook gauw buiten onszelf te liggen, in de hoop de antwoorden daar te vinden. Maar die antwoorden blijken steeds meer onsamenhangend en geven niet de verhoopte rust en stabiliteit. Alles lijkt op losse schroeven te staan, en niemand weet nog welke kant het zal opgaan. Welk gemaskerd perspectief kunnen we onze kinderen nog bieden? Het is een vraag die elke ouder bezig houdt. Velen botsen op de existentiële zin en onzin van het bestaan.

Het is een unieke kans, beste Sparks, na al die jaren van bewustzijnswerk. Hoe donkerder het buiten ons wordt, hoe meer we zelf kunnen schijnen. Wacht niet op anderen om te schijnen. Als we allemaal proberen schijnen waar we kunnen, zal de wereld weer lichter worden. Schijnen in ons gezin, op het werk, voor de mensen rondom ons. Helpen waar we kunnen om op die manier onszelf te genezen.

We zijn op dit moment geïncarneerd om de evolutie van onze ziel verder te zetten binnen een karmische transformatie.

Of we grijpen terug naar onze oude programma’s waarvan we moeten toegeven dat ze niet werken, of we stellen ons open voor het nieuwe onbekende. De vertrouwde trapeze loslaten, terwijl de volgende nog niet in zicht is. Daar, in dat vacuüm bevinden zich steeds meer mensen. Logisch dat dat diepe angsten losmaakt.

Bij ieder mens manifesteren die angsten zich in specifieke thema’s, overeenkomstig met onze karmische thema’s. Het kunnen gezondheidsproblemen zijn, mentale kortsluitingen, finaniciële zorgen, familiale conflicten, professionele uitdagingen,... Ieder zijn vorm, maar het onderliggende mechanisme is universeel: we moeten het oude loslaten voor iets nieuws.

En dat maakt ons onzeker en bang.

Logisch dat op die angsten kan ingespeeld worden om te manipuleren. Iedereen die een beetje veiligheid of houvast lijkt te bieden, krijgt het voordeel van de twijfel. We blijven collectief zoeken om onze eigen verantwoordelijkheid af te schuiven. Iemand anders moet het maar oplossen. Iemand anders weet het beter voor ons of heeft de perfecte verzekering voor ons ongemakkelijke gevoel van onveiligheid. Het heeft decennia lang gewerkt, en het lijkt uitgewerkt...

De uitweg die ik hier zie, ligt opnieuw in bewustzijn. Als je weet welk proces bezig is, wordt je ervaring ervan anders. Niet perse gemakkelijker, maar door je verruimd perspectief kan je het meer vanop een afstand bekijken. Het is een unieke kans om je innerlijke kracht en autoriteit uit te bouwen. Want de gevestigde waarden storten één voor één in, of voeren een bitsige strijd voor hun overleving. Deze afbrokkeling is al jaren aan de gang en komt in een gigantische stroomversnelling.

Het is aan ons, beste mensen. Aan ons om een antwoord te geven op deze evolutie. Ieder voor zich, in verbondheid met de ander en onze planeet.

Ik wens ons allen veel licht toe en de moed om onze eigen schaduwen in de ogen te kijken, om onze kop uit het zand te halen. Detecteer je oude programma’s van vechten en vluchten, ontmantel ze en ga in je kracht staan. De omstandigheden dwingen ons om steeds meer in het hier en nu te komen. Plannen op lange termijn lijken steeds minder zinvol. We vallen terug op ons innerlijk kompas, onze eigen richting.

Hoe meer mensen het proces van transformatie in zichzelf doorwerken, hoe meer die evolutie zich zal manifesteren in de wereld buiten ons. Dan is het niet meer nodig om anderen te overtuigen van ons gelijk. We overstijgen dan de dualiteit en planten rust en sereniteit in de chaos.

Elk moment kunnen we weer die keuze maken. Niet wachten tot morgen, maar hier en nu.

Schitter, beste spark, de wereld heeft je nodig.



21 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven