Blog

Crisis vraagt nieuw bewustzijn

Bijgewerkt: apr 16




Het is begonnen.


Al jaren wordt er gesproken en geschreven over de overgang naar een nieuw tijdperk op aarde. Het zou in het jaar 2000 zijn, maar werd dan verschoven naar 2012.

Geen grote veranderingen voor de meeste mensen.

Maar wie wou zien, zag ze wel.

Het klimaat stuurt al decennia lang signalen uit dat de houdbaarheid van onze manier van leven beperkt is. Uiteraard zijn er mensen op deze planeet die daar al aan den lijve last van ondervinden, maar het roert de overgrote meerderheid van de bevolking niet. Het bleef toch altijd een ver-van-mijn-bed show. Onze manier van leven werkt niet meer.

Simpel.

We hebben de signalen genegeerd, bewust of onbewust, en daar betalen we nu de prijs voor. We hebben een manier van leven ontwikkeld dat niet alleen de aarde uitput, maar ook het menselijk lichaam. We zijn als ras uiterst zwak geworden. Elk dier dat geboren wordt, kan overleven in zijn biotoop en weet wat het moet doen en eten om in topconditie te zijn. Kijk naar ons.

Wat een hulpeloze wezens zijn we geworden, zo afhankelijk, zwak en kwetsbaar. Als je kijkt wat we in de loop van een mensenleven nodig hebben aan hulpmiddelen, alleen nog maar om basic te kunnen leven, tja,... dan kan het niet anders dat daar ooit een einde zal aan komen.

En we worden nu met onze neus op de feiten gedrukt door een wereldwijd virus als dit. Het zijn de gevolgen van de menselijke erfenis. We kunnen het steeds minder negeren, want het komt tot in onze huiskamers. De opwarming van het klimaat trof een beperkte groep mensen, maar dit is anders. De impact is concreter, het aantal doden loopt snel op.

Waar iedereen een paar weken terug nog hoopte dat we ons leven snel terug zouden kunnen oppikken zoals tevoren, moeten we nu stilaan tot de conclusie komen dat dat niet meer zal gebeuren. We kunnen niet meer terug, want dit lijkt pas het begin van een periode met grote uitdagingen.

Het is de toenemend druk van de overgangsperiode tussen twee tijdperken. Je kan het vergelijken met een geboorteproces die we ervaren als het einde van ons bestaan. De druk en uitdagingen tijdens dat geboorteproces zijn enorm, en het is een gevecht op leven en dood. We moeten naar adem happen, spartelen, stampen, schreeuwen, om ons een weg te banen naar buiten. We weten niet wat er ons buiten te wachten staat.

Het zijn de kenmerken van een transformatie.

Al het oude stort in om plaats te maken voor iets nieuw. Het moeilijke voor ons als rationeel wezen, is dat we niet weten wat dat nieuwe zal zijn, net zoals de foetus zich geen beeld kan vormen bij de buitenwereld. Wereldwijd zitten we nu in een dergelijk transformatieproces en het maakt de meest existentiële angsten in onszelf wakker. Irrationele bubbels van paniek zoeken zich een weg naar boven. Onze diepe karmische thema's worden geactiveerd. We komen nu in een periode waarin de maskers beginnen af te vallen. De camouflage-systemen geraken uitgeput. Wat we misschien vele jaren hebben kunnen onderdrukken, wordt steeds meer geactiveerd. Sommige mensen zitten al volop in dat proces omdat ze zelf getroffen zijn door het virus, of omdat ze hun job verloren hebben of misschien doordat een dierbare overleden is. Ieder zal zijn specifieke activatoren krijgen voor de pijnlijke thema's. Anderen hopen het nog even vol te houden of voelen zich onoverwinnelijk.


Maar dit is enkel het begin!


Transformaties verlopen steeds in cycli van toenemende en afnemende druk. Je zou het kunnen vergelijken met de persweeën bij de geboorte. Het is even rustig, en daar komt dan weer een volgende golf van ontzettend grote druk waar we denken dat het met ons gedaan is.

Deze coronacrisis ervaren veel mensen als de eerste perswee, als een golf dat hen overspoelt. Toekomstbeelden storten langzaamaan in elkaar. Van korte tot langere termijn, van het geplande trouwfeest tot de professionele carière die in het water valt. Plots weten we niet meer wat de toekomst zal brengen. We hebben zo lang in de illusie geleefd dat we alles konden onderwerpen aan de controle van de menselijke wil. En we lijken terrein te verliezen. Langzaam maar zeker.

Een logische reactie is om de strijd op te voeren. Het is een overlevingsmechanisme. We vechten tegen het virus, tegen de uitdagingen, tegen de ziektes, ....

Als we even naar het verleden kijken, dan zien we dat dit ontzettend veel energie kost en meestal krijgen we een paar jaar later nog een zwaardere klap. Het is een energetisch opbod.

We dachten met onze moderne geneeskunde elke ziekte aan te kunnen. Een opbod dat nu al eeuwen aan de gang is. De strijd wordt steeds bitsiger.

Zo is het ook met onze eigen karmische blessures die door crisismomenten als deze geactiveerd worden. We zijn gewend om ze te camoufleren of te bestrijden, maar de strijd wordt bitsiger.

Veel mensen moeten bijvoorbeeld in deze tijd de dosering aan kalmeermiddelen of anti-depressiva opvoeren. Ze hadden al last van depressie, en deze crisis duwt enkel nog harder op het pijnpunt. En iedereen heeft zo wel zijn eigen kalmeertrukjes (eten, sigaretten, alcohol, sociale media,...)

Tot wanneer?!

Tot welke dosis gaan we door? Waar is het punt dat we stop zeggen? Of waar ons lichaam stop zal zeggen.

Net zoals de aarde nu stop zegt.

"Nog efkes, het zal wel beteren, of het zal onze tijd nog wel uitdoen. "

Niet dus.

We zullen er op een bepaald moment moeten naar kijken. En het is een luxe om dat moment zelf nog te kunnen kiezen. Hoe langer we wachten, hoe beperkter de keuze wordt. Buiten ons zien we het al duidelijk. We zijn niet gestopt met de aarde te vervuilen toen we zelf nog de keuze hadden. En kijk nu! Wereldwijd stopt de vervuiling binnen een paar weken en herademt de aarde. De onbereikbare en fel bevochten klimaatdoelstellingen gerealiseerd in een vingerknip.


Zo in het ook IN onszelf.

Op het fysieke niveau kan je bijvoorbeeld wachten om gezond te beginnen eten tot je ernstig ziek wordt, als het dan al niet te laat is. Of je begint al eerder.

Op het spiritueel-energetisch gebied komt het ook op hetzelfde neer: of we schuiven onze hete karmische hangijzers voor ons uit tot we onszelf volledig klemgereden hebben, of we werken al vroeger aan ons bewustzijn. We zullen voldoende signalen krijgen. Aan ons de keuze hoelang we ze negeren of uitstellen, maar de druk blijft toenemen en de gevolgen meestal ook.


De huidige crisis brengt ons in een stroomversnelling voor onze persoonlijk ontwikkeling.


Het is een unieke kans om onszelf te bevrijden van karmische ladingen. Onze persoonlijke thema's, maar ook de karmische thema's binnen naties en de mensheid als geheel.


Bekijken we de uitdagingen op die manier, dan zijn we niet langer hulpeloze slachtoffers. We leggen de focus op de kansen die deze crisis biedt. Kansen om te groeien als mens en als mensheid.


In mijn boek "Alchemie van de ziel" beschrijf ik meer in detail onze logische reflexen tijdens crisismomenten en waarom ze niet werken. Je vindt er ook de "do's en dont's" voor transformatieprocessen.


Ik hoop dat ze inzicht, steun en gidsing mogen bieden in deze moeilijke tijden.


Weet dat je niet alleen bent!



38 keer bekeken

    Center for Karmic Transformations

Alchemy of Sparks

  contact@alchemyofsparks.center              Tel: 0032 474 32 89 40